رباعی شمارهٔ ۱۵۷۶

فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو

هم خرقهٔ روح را تو بیگانه مگو

دریای محیط را تو پیمانه مگو

او داند نام خود، تو افسانه مگو