

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۹۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹۲
آمد بر من خیال جانان ز پگه
در کف قدح باده که بستان ز پگه
درکش این جام تا به پایان ز پگه
سرمست درآ میان مستان ز پگه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به یاد معشوقش در حال نوشیدن شراب است و این لحظه را به عنوان زمان سرمستی و شادی توصیف میکند. او از معشوق میخواهد تا جام را تا آخر برای او پر کند تا در این حال و هوای شیرین غرق شود. در این شعر، حس شوق و تمنای وصال و لذت از حال مستی به تصویر کشیده شده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
