

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۹۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹۳
آن دم که رسی به گوهر ناسفته
سرها به هم آورده و سرها گفته
کهدان جهان ز باد شد آشفته
برتو بجوی که مست باشی خفته
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به وصف حالتی درونی میپردازد که در آن انسان به گوهر واقعی خود دست مییابد و از همگونی و وحدت با دیگران لذت میبرد. او به تغییر و آشفته شدن جهان اشاره میکند و بیان میکند که در این شرایط باید به جستجوی حقیقت و درون خود پرداخت. از این رو، دعوت به مستی و آرامش در خفتگی در آغوش حقیقت دیده میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
