

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۹۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹۶
از دیدهٔ کژ دلبر رعنا را چه
وز بدنامی عاشق شیدا را چه
ما در ره عشق چست و چالاک شویم
ور زانکه خری لنگ شود ما را چه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و تعهد عاشق نسبت به معشوق میپردازد و میگوید که اگر عشق واقعی باشد، حتی مشکلات و سختیها نیز اهمیتی ندارند. او تأکید میکند که در مسیر عشق باید پایدار و فعال بود، و هیچ مانعی نمیتواند از عشق او کم کند. در پایان، او به بیاهمیتی بدنامی و نواقص میپردازد و بر عزم راسخ عاشق تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
