

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۹۹
آهوی قمرا سهامه عیناه
ما شوش عزم خاطری الا هو
روحی تلفت و مهجتی تهواه
قلبی ابدا یقول یا هو یا هو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذبهٔ محبوب خود اشاره میکند و از عشق عمیق و شیداییاش سخن میگوید. او در حالتی از تنگی و اندوه به سر میبرد و حسرت وصال را میکشد. این احساسات عاشقانه به طور مکرر و با شور و شوق به محبوب ابراز میشود و در نهایت، نداهای عاشقانهاش به واژهٔ "یا هو" ختم میشود که نشاندهندهٔ فریاد دل و yearning اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
