

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۲۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۲۲
دانی شب چیست بشنو ای فرزانه
خلوت کن عاشقان ز هر بیگانه
خاصه امشب که با مهم همخانه
من مستم و مه عاشق و شب دیوانه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی شب اشاره میکند و از آن به عنوان زمانی ویژه برای خلوت عاشقان یاد میکند. او از مخاطب دعوت میکند تا فارغ از هر چیزی به این شب پر راز و رمز بپردازد، چراکه این شب شراکت خاصی با معشوقهاش دارد. حال شاعر در این شب مست و دیوانهوار به عشق و عاشقی میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
