

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳۵
گفتم چکنم گفت که ای بیچاره
جمله چکنم بسازم آن یکباره
ور خود چکنم زیان شوی آواره
آنجا بروی که بودهای همواره
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مکالمهای با یک نیروی راهنما اشاره دارد. او از راهنمایی میخواهد که چه کند و راهنما به او میگوید که باید به جایی برود که ریشهاش در آنجاست و همه چیز را یکجا بسازد، زیرا در غیر این صورت ممکن است دچار ضرر و آوارگی شود. این گفتگو به مفهوم بازگشت به خود و منبع اصلی زندگی اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
