

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲
یارب تو یکی یار جفاکارش ده
یک دلبرِ بدخویِ جگرخوارش ده
تا بشناسد که عاشقان در چه غمند
عشقش ده و شوقش ده و بسیارش ده
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از خداوند میخواهد که یاری به معشوق بدخوی خود دهد تا او مشکلات عشق و رنج عاشقان را درک کند. او تأکید میکند که معشوق باید عشق و شوق بیشتری را تجربه کند تا پی به درد و غم عاشقین ببرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
