

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۶۳
آنی تو که در صومعه مستم داری
در کعبه نشسته بتپرستم داری
بر نیک و بد تو مر مرا دستی نیست
در دست توام تا بچه دستم داری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به توصیف رابطهای عمیق و مستحکم با خدا میپردازد. او بیان میکند که در حالی که در دنیای مادی و ظاهری، ظاهراً دچار اعتقادات مختلفی است، با این حال فقط در دست خداوند است که نه تنها او را هدایت میکند، بلکه در دلش آرامشی عمیق و عشق را جاری میسازد. این شعر به تلاطمهای درونی و جستوجوی حقیقت در سایه وجود الهی اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
