

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۶۹
از چهرهٔ آفتاب مهوش گردی
وز صحبت کبریت تو آتش گردی
تو جهد کنی که ناخوشی خوش گردد
او خوش نشود ولی تو ناخوش گردی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به تأثیر چهره و صحبت محبوبش اشاره میکند و بیان میکند که در سایهٔ او انسان میتواند دلپذیر و شاداب به نظر برسد. اما گویی در تلاش برای تغییر حال و احوال، شخصی ممکن است خود را در نهایت ناخوش ببیند، حتی اگر جلوههای بیرونی به خوشی نشان دهند. در نهایت، این شعر بر فریبندگی و ناپایداری خوشیهای ظاهری تأکید دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
