

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۷۳
از شادی تو پر است شهر و وادی
ای روی زمین و آسمان را شادی
کس را گلهای نیست ز تو جز غم را
کز غم همه را بدادهای آزادی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به شادی و زیبایی که در اثر وجود معشوق در دنیا پدید آمده اشاره میکند. او میگوید که تمامی شهر و دیار پر از شادمانی است و وجود معشوق باعث آزاد شدن دلها از غمها شده است. در این میان، تنها شعلهی غم باقی مانده، اما این غم به نوعی آزادی به همراه دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
