

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۷۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۷۲
از سایهٔ عاشقان اگر دور شوی
بر تو زند آفتاب و رنجور شوی
پیش و پس عاشقان چو سایه میدر
تا چون مه و آفتاب پرنور شوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به رابطه عاشق و معشوق میپردازد. او اشاره میکند که اگر عاشق از سایهٔ عاشقان دور شود، به زودی دچار رنج و سختی خواهد شد. عاشق باید در نزدیکی عاشقان باقی بماند تا نور و روشنی عشق را تجربه کند و جانش پرنور و زنده بماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
