

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۸۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۸۹
ای آتش بخت سوی گردون رفتی
وی آب حیات سوی جیحون رفتی
با تو گفتم که بیدلم من بیدل
بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از درد و جدایی صحبت میکند. او به محبوب خود اشاره میکند که به دور دستها رفته و حالا احساس میکند که بیتابی و دلخوشیاش از بین رفته است. این جدایی باعث شده تا او در ناامیدی و بیدلی غوطهور شود و به نوعی دلی بیدل و آرامش را از دست بدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
