

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸
ای آنکه طبیب دردهای مایی
این درد ز حد رفت چه میفرمایی
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمایی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به معشوق خود خطاب میکند و او را طبیب دردهایش مینامد. او از شدت درد و رنج خود میگوید و به معشوق اعلام میکند که حتی اگر دارویی هزاران بار مؤثر داشته باشد، تا او را نبیند، از جان خود دست نخواهد کشید. در واقع، عشق و دیدار معشوق برای شاعر به اندازهای اهمیت دارد که هیچ چیز دیگری نمیتواند جایگزین آن شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
