

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰
امشب منم و طواف کاشانهٔ دوست
میگردم تا بصبح در خانهٔ دوست
زیرا که بهر صبوح موسوم شده است
کاین کاسهٔ سر بدست پیمانهٔ اوست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و نزدیکی به دوست اشاره میکند. او در شب به طواف خانه دوست میپردازد و تا صبح در این حال باقی میماند. فضای شعر نشاندهندهٔ شوق و انتظار برای وصال محبوب است و شاعر به نشانهای از وصال در قالب کاسهای که به دست دارد، اشاره میکند. این شعر حال و هوای معنوی و عاشقانهای را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
