

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲
ای آنکه نظر به طعنه میاندازی
بشناس دمی تو بازی از جان بازی
ای جان غریب در جهان میسازی
روزی دو فتاد مرغزی بارازی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به شخصی که با طعنه به او نگاه میکند هشدار میدهد تا به عمق زندگی و وجود خود پی ببرد. او از حس غریب بودن در این دنیا سخن میگوید و به این موضوع اشاره میکند که زندگی، بازی و تلاشیست که باید با نگاهی عمیقتر به آن توجه کرد. در نهایت، شاعر به فشار و سختی که این دنیا به جان انسان میآورد اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
