

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰۸
ای باطل اگر ز حق نَگْریزی چکنی
وی زهر به جز تلخی و تیزی چکنی
عشق آب حیات آمد و منکر چون خر
ای خر تو در آب درنمیزی چکنی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به باطل و کسانی که از حق دور میشوند، طعنه میزند و آنها را به نقص و تلخی توصیف میکند. همچنین، عشق را به عنوان منبع حیات معرفی کرده و به کسانی که این عشق را انکار میکنند، تشبیه میکند. شاعر با استفاده از تشبیهی از خر، به افرادی که در درک اهمیت عشق ناتواناند، اشاره میکند که همچنان از آب حیات دور میمانند و نمیتوانند از آن بهرهمند شوند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
