رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۲۷
ای دل تو اگر هزار دلبر داری
شرط آن نبود که دل ز ما برداری
گر دل داری که دل ز ما برداری
از یار نوت مباد برخورداری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل خطاب می‌کند و می‌گوید اگر دلبرانی بسیار داری، نباید دل را از آنچه که در دست دارد، دور کنی. او تأکید می‌کند که اگر واقعاً دل داری و از عشق بهره‌مند هستی، نباید به عشق دیگری روی بیاوری و از یار واقعی خود غافل شوی. در واقع، او مخاطب را به وفاداری دعوت می‌کند و خطر فریب را گوشزد می‌کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.