

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۰
ای کاش که من بدانمی کیستمی
در دایرهٔ حیات با چیستمی
گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار دیده بگریستمی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر آرزو میکند که ای کاش میتوانست حقیقت وجودش و جایگاهش در زندگی را بشناسد. او به غفلت خود اشاره میکند و این که اگر این غفلت نبود، اشکها و دردهایش را با دقت بیشتری لمس میکرد. در نهایت، احساسات عمیق و جستجوی درونی او در مورد خود و وجودش مشهود است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
