

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰
این عرصه که عرض آن ندارد طولی
بگذار عمارتش بهر مجهولی
پولیست جهان که قیمتش نیست جوی
یا هست رباطی که نیرزد پولی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیاهمیتی مادیات و داراییهای دنیوی اشاره میکند. او بیان میکند که این دنیا وسعتی بیپایان دارد و ارزش فیزیکی آن نه تنها قابل اندازهگیری نیست، بلکه حتی جستجوی ثروت در آن نیز بیفایده است. همچنین، تأکید میکند که ارزش واقعی وجود در چیزهایی فراتر از پول و داراییهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
