

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴
ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی
میریز شراب را که خوش میریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به یار خود خطاب میکند و از او میخواهد که برخیزد و بر طریق خوشی و شادی گام بردارد. او بر این باور است که باید به دوری از غم و اندوه پرداخته و از شراب زندگی لذت ببرد. با اشاره به تغییر حالت یار، شاعر تأکید میکند که چرا باید از شرایطی که خود را به آن مبتلا کرده، فرار کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
