

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۷۱
ای آنکه حریف بازی ما بدهای
این مجلس جانست چرا تن زدهای
چون سوسن و سرو از غم آزاد بدی
بنده ی غم از آن شدی که خواجه شدهای
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از یک دوست یا معشوق دعوت میکند که در بازی و مجلس جان حاضر شود و به او یادآوری میکند که این جلسه بر اساس روح و جان است، نه جسم و تن. او به زیبایی سوسن و سرو اشاره میکند و میگوید که آنها از غم آزادند، اما خودش به خاطر تعلق به غم و در بند بودن به دنیا گرفتار شده است، زیرا در پی مقام و خواستهای دنیوی بوده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
