

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۲
با زهره و با ماه اگر انبازی
رو خانه ز ماه ساز اگر میسازی
بامی که به یک لگد فرو خواهد شد
آن به که لگد زنی فرو اندازی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به کنایه به دوستی و همنشینی با زهره و ماه اشاره میکند و میگوید اگر کسی بخواهد خانهای از نور ماه بسازد، باید بداند که چنین بنایی با یک ضربه و آسیب فرو خواهد ریخت. او نتیجه میگیرد که این خانهای که به سادگی و با زیبایی ساخته میشود، در برابر ناملایمات تواناتر از لگدی نیست که آن را ویران کند. در نهایت، شاعر بر بیثباتی و عدم دوام امور زیبا و خیالانگیز تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
