

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴
با قلاشان چو رد نهادی پائی
در عشق چو پخت جان تو سودائی
رنجه مشو و به هیچ جائی مگریز
میدان که از این سپس نگنجی جائی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به معشوقهای اشاره میکند که وقتی قدمی در عشق برمیدارد، عواطف و احساسات عمیقتری را در وجود خود احساس میکند. او خواننده را هشدار میدهد که در مسیر عشق به هیچ جا فراری نرود و از این جریان عمیق نگریزد، زیرا این عشق آنقدر عمیق و خاص است که هرگز نمیتوان در آن گنجید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
