

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵
بالا شجری لب شکر و دل حجری
زنجیر سری، سیمبری رشک پری
چون برگذری درنگری دل ببری
چشمت مرساد سخت زیبا صوری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و او را با تصاویری از طبیعت و زیباییهای دلنشین مقایسه میکند. چهرهی معشوق به قدری زیباست که دل را میرباید و نگاهها را به خود خیره میکند. شاعر در وصف معشوق به لطافت و ظرافت او اشاره میکند که تحسینبرانگیز و آزادکننده است. این زیبایی، نوعی جذبه و رهایی برای دلها ایجاد میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
