

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶
تو میخندی بهانهای یافتهای
در خانهٔ خود دام و دغل بافتهای
ای چشم فراز کرده چون مظلومان
در حیله و مکر موی بشکافتهای
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر درباره فردی است که با ظاهری معصوم و خندان در حال فریب و نیرنگ است. او در خانهاش نقشههایی میچینه و در حالی که خود را مظلوم نشان میدهد، به دیگران آسیب میزند. مولانا به حیلۀ او اشاره میکند و در واقع به خودباختگی و ریاکاری او انتقاد میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
