

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳
با من ترش است روی یار قدری
شیرینتر از این ترش ندیدم شکری
بیزار شود شکر ز شیرینی خویش
گر زان شکر ترش بیابد خبری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از رفتار سرد و ترش یار سخن میگوید و به نوعی تأکید میکند که شیرینی محبت و جذابیت یار، در دل ترشیاش نهفته است. او به این نتیجه میرسد که اگر یار محبتاش را نشان ندهد، حتی خود شکر هم از شیرینیاش بیزار میشود. این شعر حاکی از عشق پیچیده و تضادهای عاطفی است که در روابط عاشقانه ممکن است وجود داشته باشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
