

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۰۹
پیش آی خیال او که شوری داری
بر دیدهٔ من نشین که نوری داری
در طالع خود ز زهره سوری داری
در سینه چو داوود زبوری داری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تصویرسازی خیال محبوب میپردازد و از شور و اشتیاقی صحبت میکند که در دل دارد. او از محبوب میخواهد که بر دیدهاش بنشیند و نور وجودش را به او بتاباند. همچنین به زیبایی محبوب اشاره میکند که مانند زهره در آسمان درخشان و در دل او همچون داوود، آهنگینی و زیبایی دارد. این شعر به حال و هوای عاشقانه و شوق دیدار محبوب اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
