

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۱
پیوسته مها عزم سفر میداری
چون چرخ مرا زیر و زبر میداری
شیری و منم شکار در پنجهٔ تو
دل خوردئی و قصد جگر میداری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از احساس ناتوانی و تسلط دیگری بر خویش سخن میگوید. او خود را در حالتی شبیه به شکار در چنگال شیر میبیند و به این ترتیب، به ناگزیر بودن سفر و تغییرات زندگی اشاره دارد. در این وضعیت، غم و دردی عمیق به خاطر تسلط و زیر و زبر شدن احساساتش را تجربه میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
