

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۶
تا عاشق آن روی پریزاد شوی
وانگه هردم چو خاک برباد شوی
دانم که در آتشی و بگذاشتمت
باشد که در این واقعه استاد شوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و تاثیر آن بر روح و وجود انسان میپردازد. او از مخاطب میخواهد که با عشق ورزیدن به معشوق، خود را دگرگون کند و به مرتبهای از کمال برسد. در این مسیر، تجربیات سخت و آتشین را هم اجتنابناپذیر میداند و امید دارد که از طریق این چالشها، شخص به استادی و فهم عمیقتری دست یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
