

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷
تا هشیاری به طعم مستی نرسی
تا تن ندهی به جان پرستی نرسی
تا در غم عشق دوست چون آتش و آب
از خود نشوی نیست به هستی نرسی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بررسی وضعیت انسانی و مسیر دستیابی به هشیاری و حقیقت میپردازد. او میگوید برای رسیدن به هشیاری حقیقی، باید ابتدا از مستی و غفلت دور شود و به جانپرستی تن ندهد. همچنین، عشق و حالات آن را به آتش و آب تشبیه میکند و تأکید میکند که اگر انسان در غم عشق عمیق نشود و از خود کوتهخویانه دست نکشد، هرگز به حقیقت وجودیاش نخواهد رسید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
