

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲
چندان گفتی که از بیان بگذشتی
چندان گشتی بگرد آن کان گشتی
کشتی سخن در آب چندان راندی
نی تخته بماند نی تو و نی کشتی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأثیرات گفتار و سخنوری اشاره میکند. او بیان میکند که هر چقدر درباره موضوعی سخن بگوییم و به جستوجو بپردازیم، در نهایت نه تنها به عمق حقیقت نمیرسیم بلکه ممکن است از مسیر اصلی نیز دور شویم. سخنان به مانند کشتیای هستند که در آب راندن آنها موجب غرق شدن در جزئیات و گم شدن در معنا میشود. نتیجهگیری این است که هر چه بیشتر در صحبتکردن غرق شویم، کمتر به اصل مطلب دست مییابیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
