

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۳۶
چونست به درد دیگران درمانی
چون نوبت درد ما رسد درمانی
من صبر کنم تا ز همه وامانی
آئی بر ما چو حلقه بر درمانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان احساسات خود در مواجهه با درد دیگران میپردازد. او میگوید که زمانی که به مشکلات دیگران توجه میکند، ممکن است احساس کند درمانی برای دردها وجود ندارد. همچنین او به صبر کردن در برابر مشکلات خود اشاره میکند و امید دارد که روزی بهبودی و درمان برای او نیز فراهم شود. در نهایت، انتظار دارد که روزی درمانی مانند حلقهای دور او را دربرگیرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
