

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴۱
چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی و جذبهای اشاره میکند که از وجود معشوق ناشی میشود و او را به عنوان فردی خاص و منحصر به فرد وصف میکند. او در مواجهه با زیبایی معشوق متوجه میشود که دانش و آگاهیاش بینتیجه است، چرا که جمال معشوق او را کاملاً ویران کرده و به حیرت واداشته است. در این حالت، شاعر احساس ناتوانی و بیاطلاعی خود را در برابر عظمت معشوق بیان میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
