

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴۲
چون نیشکر است این نیت ای نایی
شیرین نشود خسرو ما گر نایی
هر صبحدم آمدم که هر صبحدمی
از عالم پیر بردمد برنایی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف نیت و حال خود میپردازد و آن را با نیشکر مقایسه میکند. او میگوید که نیت او به شیرینی نیشکر نیست و اگر از او انتظار شیرینی داشته باشند، نمیتواند تحقق پیدا کند. همچنین، او هر روز صبح به دنیا میآید و از حال و هوای کهنه و قدیمی میگریزد تا به نوآوری دست یابد. این بیانگر تلاش شاعر برای رهایی از گذشته و جستجوی حالتی نوین است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
