

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴۴
حیف است که پیش کر زنی طنبوری
یا یوسف همخانه کنی با کوری
یا قند نهی در دو لب رنجوری
یا جفت شود مخنثی با حوری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به نقد و نکوهش ناهماهنگیها و تناقضات میپردازد. او میگوید چه زیانبار است که چیزهای ارزشمند را در موقعیتهای نامناسب قرار دهیم، مانند طنبور نزد کر، یا یوسف با کوری، و یا قند در میان لبهای رنجور. شاعر به نوعی از ضعف و نامناسب بودن این پیوندها انتقاد میکند و این ناهماهنگیها را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
