

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۴۹
خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی
از باطن خویش شاد باشد صوفی
صوفی صاف است غم بر او ننشیند
کیخسرو و کیقباد باشد صوفی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ویژگیهای صوفی واقعی اشاره میکند که شادی و خوشنهادی از درون او نشأت میگیرد. او بر این باور است که صوفی کسی است که باطنش پاک و بیغم است و غم نمیتواند بر او مستولی شود. شاعر به صورت نمادین از شخصیتهای تاریخی مانند کیخسرو و کیقباد یاد میکند تا عظمت و مقام واقعی صوفی را نشان دهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
