

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۵۴
در چشم منست این زمان ناز کسی
در گوش منست این دم آواز کسی
در سینه منم حریف و انباز کسی
سرمستم کی نهان کنم راز کسی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساسات عمیق خود اشاره میکند که تمام وجودش تحت تأثیر ناز و آواز محبوبی قرار دارد. او از زیبایی و تأثیر محبت آن شخص بر دل و جانش سخن میگوید و بیان میکند که نمیتواند راز عشق خود را پنهان کند. در حقیقت، این شعر به توصیف حالتی سرشار از شوق و جذبه نسبت به محبوب میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
