

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۵۵
در چشم منی و گرنه بینا کیمی
در مغز منی و گرنه شیدا کیمی
آنجا که نمیدانم آنجای کجاست
گر عشق تو نیستی من آنجا کیمی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و حضور معشوق اشاره میکند. او بیان میکند که وجود معشوق همچون نوری در چشم و ذهن او است و بدون او، نه بینایی باقی میماند و نه شیدایی. او در جستجوی معشوق است و میگوید که هرجا که عشق تو نیست، برای او هیچ مفهوم و معنایی ندارد. به نوعی، زندگی او در سایه عشق معشوق تجلی پیدا میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
