

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۶
ای خرمنت از سنبلهٔ آب حیات
انبار جهان پر است از تخم موات
ز انبار نخواهم که پر است از خیرات
بر خرمن خود نویسم امشب تو برات
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تصویر کشیدن دنیای مادی و معنوی میپردازد. او با اشاره به وجود خیرات و برکات در جهان، به اهمیت توجه به شب زندگی و عشق واقعی اشاره میکند. او با اشاره به خرمن خود، از جانب خداوند خواستار برکت و بهرۀ معنوی است و به نوعی نشان میدهد که در پی دانایی و حقیقت است، نه صرفاً مادیات.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
