

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۷
ای خواجه ترا غم جمال و جاهست
و اندیشهٔ باغ و راغ و خرمنگاهست
ما سوختگان عالم توحیدیم
ما را سر لا اله الا الله است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تفاوت میان دنیای ظاهری و ارزشهای معنوی اشاره میکند. او از کسی که تنها به دنبال زیبایی و شکوه دنیوی است انتقاد میکند و تاکید میکند که سوختگان توحید و خداشناسی، برایشان تنها ذکر «لا اله الا الله» اهمیت دارد. این بیان، دعوت به توجه به عمق معنای زندگی و ترک مواد دنیوی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
