

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۶۵
در عشق تو خون دیده بارید بسی
جان در تن من ز غم بنالید بسی
آگاه نی ز حالم ای جان جهان
چرخم به بهانه تو مالید بسی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق عمیق و اشتیاق زیادش اشاره میکند که باعث رنج و درد درونی او شده است. او از گدازش دلخسته و حال ناخوشش مینالد و بیان میکند که با وجود این درد، هر ذرهای از وجودش در جستجوی معشوق است. این ارتباط عمیق و اتصال به معشوق را به صورت یک چرخش و حرکت در زندگی توصیف میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
