رباعی شمارهٔ ۱۸۷۸

دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی

امشب به دغل به هر سویی می‌افتی

گفتم که مرا تا به قیامت جفتی

گو آن سخنی که وقت مستی گفتی