

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۰۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۰۴
عشق آن نبود که هر زمان برخیزی
وز زیر دو پای خویش گردانگیزی
عشق آن باشد که چون درآئی به سماع
جان در بازی وز دو جهان برخیزی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تفسیر عشق میپردازد و تأکید میکند که عشق حقیقی به معنای شتابزدگی و رفتن به دنبال لذت مادی نیست. این عشق واقعی وقتی است که انسان در حال سماع و بازی جان خود را گم کند و از دو جهان مادی و معنوی فراتر رود. عشق بزرگتر از حرکات ظاهری و روزمره است و باید در عمق وجود احساس شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
