

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۲۸
گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری
میدان که به خواب در، همی آب خوری
چون برخیزی ز خواب باشی تشنه
سودت ندهد آب که در خواب خوری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأثیرات نادرست لذتجوییها اشاره میکند. او میگوید اگرچه ممکن است انسان در خواب و غفلت از لذایذی چون نوشیدنی و غذا استفاده کند، اما وقتی بیدار میشود، از آنچه در خواب مصرف کرده است، بهرهای نمیبرد و تشنه باقی میماند. این بیانگر لزوم بیداری و آگاهی در زندگی است تا از حقیقت درک و بهرهمند شویم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
