رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۴
ای ساقی جان مطرب ما را چه شده است
چون می‌نزند رهی ره او که زده است
او میداند که عشق را نیک و بد است
نیک و بد عشق را ز مطرب مدد است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی می‌خواهد تا دلیل بی‌نواختن مطرب را بگوید و به او اشاره می‌کند که عشق دارای جنبه‌های خوب و بدی است. او به ارتباط عشق با موسیقی و تأثیر آن بر حال و هوای انسان‌ها اشاره می‌کند و روشن می‌سازد که این تأثیرات می‌تواند از طرف مطرب باشد. در کل، شعر به رابطه عشق و هنر و نقش آن‌ها در زندگی اشاره دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.