

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۳
ای ساقی اگر سعادتی هست تراست
جانی و دلی و جان و دل مست تراست
اندر سر ما عشق تو پا میکوبد
دستی میزن که تا ابد دست تراست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ساقی اشاره میکند و از او میخواهد که اگر خوشبختی و سعادتی وجود دارد، آن را به او ارزانی دارد. او به عشق عمیق و شدید خود به ساقی اشاره میکند و میگوید که این عشق در دل و جان او رخنه کرده است. در نهایت، شاعر از ساقی میخواهد که دستش را به سمت او دراز کند تا این پیوند و عشق ابدی ادامه یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
