

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۴۰
گفتند که هست یار را شور وشری
گفتم که دوم بار بگو خوش خبری
گفتا ترش است روی خوبش قدری
گفتم که زهی تهمت کژ بر شکری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شخصی به توصیف یار میپردازد و از شور و حال او صحبت میکند. زمانی که از او در مورد زیبایی یار میپرسند، او به تلخرویی یار اشاره میکند. پاسخ گوینده نشان میدهد که این نظر به نظر او نادرست است و زیبایی یار را کژ و نادرست تعبیر میکند. در واقع، او به این نکته تأکید میکند که قضاوتها میتوانند نادرست باشند و زیبایی واقعی فراتر از تصورات و تهمتهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
