رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۴۱
گفتی که تو دیوانه و مجنون خویی
دیوانه توی که عقل از من جویی
گفتی که چه بی‌شرم و چه آهن رویی
آئینه کند همیشه آهن رویی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از طرف شخصیتی به انتقاد می‌پردازد که او را دیوانه و مجنون می‌خواند. در این شعر، شاعر به چالش می‌کشد که دیوانگی واقعی در جستجوی حقیقت است و این Irony را متذکر می‌شود که آنچه به‌ظاهر بی‌شرم و آهنین به نظر می‌رسد، در حقیقت، همان آینه‌ای از خود واقعی فرد است. بدین ترتیب، او به تعریف مجدد مفهوم عقل و جنون می‌پردازد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.