رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۴۲
گوهر چه بود به بحر او جز سنگی
گردون چه بود بر در او سرهنگی
از دولت دوست هیچ چیزم کم نیست
جز صبر که از صبر ندارم رنگی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به برتری و ارزشمندی دوستی خدا اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دریای محبوب هیچ چیزی جز سنگ‌های بی‌ارزش نمی‌تواند باشد و دنیای فانی نیز در برابر آن محبوب هیچ ارزش واقعی ندارد. او از اینکه از نعمت دوستی خدا بهره‌مند است، احساس خوشبختی می‌کند، اما تنها چیز کم‌بازده‌ای که دارد، صبر است که رنگ و کیفیتی ندارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.